Gel Ey Dili Camı Cem

Gel ey dil-i câm-ı cem sen kendini âyîne-i sâf it Yeter jeng-i keder âyînen üzere sende insâf it Muhît olmak dilersen ‘âlem-i esrârı ser-tâ-pâ ‘Uluvv-i himmetiyle çarha ser çek kendini kâf it Çerâgâhın eğer olduysa sümbül-zâr-ı lâhûtî Vücûdun misk-i ma’nâdan yürü var sûreti nâf it Alnın ger irmediyse sidre vü tûbâ-yı tahkîka Dilin sen tâ be key ey müdde’î âlûde-i lâf it Bugün bu meşreb-i Hakkı’dan iç câm-ı musaffâyı Bu germiyyetle kendin meclis-i ma’nâda vassâf it