Gel Ey Salik

Gel ey sâlik diyem bir söz ki hakdır İşidir hakkı şol kim hak kulakdır Hadîs-i Hakk durur hak söz hakîkat Eğerçi söyleyen dildir dudakdır Şular kim geçmedi cân u cihândan Ne duydu aşkı ne de duyacakdır Sorarsan hânkâh-ı aşkı zâhid Makâm-ı âlîdir ulu ocakdır Münevver olamaz zühdüyle zâhid Anın yeri karanlık bir bucakdır Kalanlar zühd ü takvâda mukarrer Sefer ehli değildir o durakdır Hümâ-yı aşkı sayd itmek dilersen Dil-i vîrâneme gel ki yatakdır Anın aşkında iken gayre bakma Ki zîrâ âşıkına ol kıyakdır Şi’âr-ı âşıkı benden sorarsan Cünûn u âh u vâh u ağlamakdır Gerekmez âşıka keşf ü kerâmet Ki âşık olana bunlar tuzakdır Şerâb-ı aşkı içmiş Sünbülî çün Ânı mest eyleyen şol son ayakdır