Gel Gönüle Gir Gönüle

Sana bir gizli sözüm var: Gel gönüle, gir gönüle. Sen, senliğini elden bırak, Gel gönüle, gir gönüle… Bulam dersen feth-i bâbın Kaldır sen, senlik hicâbın. Bilem dersen aşk kitabın, Gel gönüle, gir gönüle… İlmine bakıp güvenme, Zühdünü görüp aldanma, Bunda cana, başa kanma, Gel gönüle, gir gönüle… Zühd, zâhit tuzağıdır; İlm, amel nefs bağıdır, Gönül evi, Hak evidir. Gel gönüle, gir gönüle… Kaygusuz! Bu böyle olur, Hakka doğru yol kim varır? Bulanlar gönülde bulur. Gel gönüle, gir gönüle…