Gitdi Eyyamı Visal

Gitdi eyyâm-ı visâl leyle-i firkat geldi ‘Azm edip hîn-i ferah vakt-ı melâlet geldi Gurbet elde bu garîb başıma cânâ sensiz Dürlü gam dürlü elem dürlü felâket geldi Bu kadar hüsne güvenme ki ana iki belâ Biri yâr nâme-i hat bir de hacâlet geldi Niyyet-i vuslat edip sıdk ile bir kâl açtık Kâlimizde yine efsâne-i hasret geldi Yâre insâf bana sabr Hudâ’dan dîledim Ne bana sabr ne ol âfete şefkat geldi Gerçi çok mekr ü füsûn eyledi Müştâk veli Hattı geldikde o mehrûya nedâmet geldi