Gönül Eğlenmez Eğlenmez

Tecellî-i cemâl ister gönül eğlenmez eğlenmez Tesellî-i visâl ister gönül eğlenmez eğlenmez Sivâ savmını kim dutdu visâlin ‘ıydına yetdi Cemâlin vasfın işitdi gönül eğlenmez eğlenmez Cihânı gezse sertâser görünmez ana bahr ü berr Meğer yâ Rab seni ister gönül eğlenmez eğlenmez Şu cân kim buldu cânânı n’ider mülk-i Süleymân’ı Kodu hayretde aşk anı gönül eğlenmez eğlenmez Ne halvetde ne celvetde ne kesretde ne vahdetde Ne Tûbâ’da ne Cennet’de gönül eğlenmez eğlenmez Ne dünyâda ne ukbâda gönül bir özge sevdâda Demâdem fikr-i Mevlâ’da gönül eğlenmez eğlenmez Cemâlin nûrunu gözler ana kâr eylemez sözler Meğer Mevlâ seni özler gönül eğlenmez eğlenmez Gönül vîrânesin yâ Rab kemâl-i fazlın ile yap Edelden zâtını matlab gönül eğlenmez eğlenmez Eğer dünyâ eğer ukbâ visâlinsiz kuru sevdâ Hüdâî n’itsin ey Mevlâ gönül eğlenmez eğlenmez