Gönül Hun Oldu

Medet ya gül-i gülizar-ı gülistan medet ya Hanedan-ı ehl-i beyti Rasulillah Medet ya Fahr-i kâinat aman ya Rasulallah Gönül hûn oldu şevkinden boyandım ya Rasulallah nasıl bilmem bu hicrane dayandım ya Rasulallah Ezel bezminde bir dinmez figandım ya Rasulallah cemâlinle ferahnak et ki yandım ya Rasulallah. Yanan kalbe devasın sen, bulunmaz bir şifâsın sen muazzam bir sehâsın sen, dilersen rû-nümâsın sen Habîb-i Kibriyâsın sen, Muhammed Mustafa’sın sen cemâlinle ferahnak et ki yandım ya Rasulallah. Gül açmaz, çağlayan akmaz ilâhi nurun olmazsa söner alem, nefes kalmaz, felek manzûrun olmazsa Firak ağlar, visal ağlar ezel mesrurun olmazsa cemâlinle ferahnak et ki yandım ya Rasulallah. Ne devlettir yumup aşkınla göz, râhında can vermek nasib olmaz mı sultanım haremgâhında can vermek Sönerken gözlerim âsân olur âhında can vermek cemâlinle ferahnak et ki yandım ya Rasulallah. Boyun büktüm, perişanım, bu derdin sende tedbiri lebim kavruldu ateşten döner pâyinde tezkîri Ne dem gönlün murâd eylerse taltif eyle Kıtmîr’i cemâlinle ferahnak et ki yandım ya Rasulallah.