Gönül Nuru Cemalinden

Gönül, nûr-i cemalinden habibim bir ziya ister gözüm, hâk-i rehinden ey tabibim tutiyâ ister safayı sineme zulmet veren zeng-i günahımdır aman ey kân-ı ihsân, zulmet-i kalbim cilâ ister yetiş imdade ey şâh-ı risalet, ruz-i mahşerde ki, derd-i bi-devâyı mâ’siyyet senden şifa ister ne âb-ı dideden rahat, ne âh-ı sineden imdat benim bâr-ı günahım, lütf-ı şâh-ı enbiyâ ister sarıldım dâmen-i ihsanına, ey şâfi-i ümmet dahilek yâ muhammed, hasta canım bir devâ ister gül-i ruhsârına meftun olanlar, şüphesiz sensiz ne mülk u mal u câh ister, ne de zevk-ü safâ ister nola bir kere şâd olsun cemâl-i bâ-kemâlinle ki, kemter bendeniz “es’ad” sana olmak fedâ ister