Gönül Pınarı
Gönül pınarım kurudu rahmetine muhtaç oldum
Her tarafım zulmet oldu rahmetine muhtaç oldum
Gözümde yaşlar duruldu kalbim zikirsiz kurudu
Ahımı Arş bile duydu rahmetine muhtaç oldum
Nefse uydum gafil oldum derbederden beter oldum
Kendi yazımda kavruldum rahmetine muhtaç oldum
Paylaş
Yayınlanma: · Son güncelleme:
Kaynak: ilahisozleri.net