Gönül Şehri

Gönül şehri sarayında Gözüm gördü dilârâyı Nice inkâr edem zâhid Ki gördüm ben o bedrâyı Benim ol âşık-ı berdâr Benim ol ârif-i esrâr Benim ol vâsıl-ı dîdâr Eden seyrân o dergâhı Benim ilm-i şuhûdumdan Hep oldu âciz âlimler Onunçün kaldılar mahcûb Görünmez derler Allah’ı Buna seyr-i sülûk eden Okur derslerini her dem Gönül levhinde ârifler Eder ezber Ev-ednâ’yı Gel ey FEHMİ vücûdundan Eser bırakma varlıktan Fenâ ender fenâ ol kim Sivâsız gör müsemmâyı