Görmez misin

Tefekkür et, seyre sal, o ibret nazarını; Her nefeste incelen, hikmeti görmez misin?!. Sıdk ile dön Mevlâ’ya, teslim eyle vârını; Katrendeki deryâda, hayreti görmez misin?!. Zikret, Hakk’a secde kıl, aşk ile yaklaş O’na; Yakın sensin eğil, gör, sendedir nefes sana!.. Sûre-i A’râf’a bak, müptelâ ol, nur câna; Seni, yoktan vâr eden, kudreti, görmez misin?!. Tut, bu tevhid yolunu, şu hilkat toprağında; Hakikat nûru doğsun, mârifet ocağında!.. Hak adıyla çağlayan, şu «Kevser» ırmağında; “Gül»e, «güller» bahşeden, rahmeti görmez misin?!. Nemrut’tan, Firavun’a, yık bu zulmün fendini; Yedi nefsin içinde, göster kulluk cehdini!.. Ney misâli ses verir, duy bu cânın virdini; Sızlayan her vicdanda, hasreti görmez misin?!. Sök bir ömrün yükünü, çek şu yüce dîvâna; Duy; «Ne diyor?” kulak ver, Hak’tan gelen fermana?!. Ölmeden öl, teslim ol, senden yakın Sübhân’a; O mahşer günündeki, hasleti görmez misin?!. Gönül; gel bu câna sor, bir aşkın efkârını; Akleden kalp içinde, yoklukta bul vârını!.. Zikreden, her zerrende, çöz cânın esrârını; Tâ Âdem’den Hâtem’e, vahdeti görmez misin?!.