Gül Şehri'nin Kızı

Bizden selâm götürün ‘gül şehri’nin kızına Ruhunuzu süsleyin Medine yıldızına Mecnûn kapının tozu ey Medine Leylâsı Bizim de boynumuzda o sevginin halkası Tatlı dilinle doldun gönlümün peteğine İstanbul’un bahârı dökülsün eteğine Şükran’la ışık oldum yüzüne bakmak için Dağlardan gül şehrine eriyip akmak için Zehrâ olmuş açıyor ‘gül şehri’nin gülleri Hasretimi okuyor Medine bülbülleri Gönlümüzü bıraktık kınalı ellerine Vedâ ettik hüzünle o şehrin dilberine