Güle Özlem Vadideyim

Yola düştü heyecanım titrer yürek titrer kanım her demde benim lisanım yol bekleyen âcizinim Gölgen düşer pencereme bir ok girer bu sineme alıp götürür o deme güle özlem vadideyim Coşar gecem coşar günüm ufuklara koşar dünüm ol gülizar hayat sundu havzı kevser oldu bugün Yüreğim geldi lisana şükreder yüce ihsana büyük şeref bir insana Efendimin gül bahçesi