Güneşi Yakalayan Adam

Güzel insanlar gider sessiz bir yağmur kalır Ellerimizin yalnızlığına yıkılırken gurbet Bizi parmakla sayılmayan acılardan geçirip Bir hatıra kadar bölünmez dostluklara çıkarır Camlara veda kelimeleri yazarız sonra Hüzün bir gölge gibi yürürken duvarlarda İnsanlar anlamaz dünyamızı kardeşlerim Çoğaltıp sessizce avuçlarımızı dualarda Yürüyelim bahçelerde bir bahar gibi Kocaman bir yürek çizelim toprağa Ağlamak yok diyorum ne kadar yağmur yağsa da gün olur bir sevda gibi kararlı adımlarla O güzel dost ansızın çıkar gelir Dudağında eskiyen kaç hasret şarkısıyla Kalbimizin avuçlarına kardeşim Öper öper sonra bırakır toprağa Şimdi içinizde dönüyor değirmen Taç yıldızı mehtap ve yüzlerce gönülden Eşsiz bir sevdaya dönüşen musiki Çağırıyor güneşi yakalayan adamı Bakışlarımıza halka halka vuran umut Ellerimizde uzayan yağmur yalnızlığı