Hak Bir Gönül Verdi Bana

Hak bir gönül verdi bana Ha demeden hayran olur Bir dem gelir şâdân olur Bir dem gelir giryan olur Bir dem sanasın kış gibi Şu zemheri olmuş gibi Bir dem beşaretten doğar Hoş bağ ile bostan olur Bir dem gelir söyleyemez Bir sözü şerheyleyemez Bir dem dilinden dür döker Dertlilere derman olur Bir dem çıkar arş üzere Bir dem iner tahtes-serâ Bir dem sanasın katredir Bir dem taşar umman olur Bir dem cehâlette kalır Hiç nesneyi bilmez olur Bir dem dalar hikmetlere Câlinus u Lokmân olur Bir dem dev olur ya peri Viraneler olur yeri Bir dem uçar Belkıs ile Sultan-ı ins u can olur Bir dem varır mescitlere Yüz sürer orda yerlere Bir dem varır deyre girer İncil okur ruhban olur Bir dem gelir İsa gibi Ölmüşleri diri kılar Bir dem girer kibr evine Firavun’la Haman olur Bir dem döner Cebrail’e Rahmet saçar her mahfile Bir dem gelir gümrah olur Miskin Yunus hayran olur…