Halk İçre Bir Ayineyem

Halk içre bir âyineyem herkes bakar bir ân görür Her ne görür kendi yüzün ger yahşî ger yamân görür Şol câhil ü nâdânı gör örter Hakk’ı inkâr edüp Kâmil olanlar kâmillerin herbir sözün burhân görür Medh ile zemmi âlemin kıymetde bir hardal dürür Har o durur harmânda ol buğdayı kor samân görür Tutdu rikâbın ârifin nice selâtîn-i evvel Kâmil olan sultânı gör dervîşi ol sultân görür Dervîşi Hakk yakmış iken anı yakan sultâna bak Hammâm içinde dilberi görmez gözü külhân görür Dedi ulular “levn-i mâ levn-i inâ” dır şübhesiz Kâne boyanmış göz hemîn Nîl ü Fırât’ı kân görür Ol dilberin mehdî adı sükker dürür halka tadı Mısrî çeker bu mihneti ol râhat-ı Rahmân görür