Halk İçre Bir Ayineyim

Halk içre bir âyineyim herkim bakar bir an görür, Her ne görür kendi yüzün ger yahşi ger yaman görür. Şol câhil-ü nâdânı gör örter Hak-kı inkâr edip, Kâmil olan Kâmilerin herbir sözü bürhân görür. Medh ile zemmi âlemin kıymette bir hardal dürür, Hâr o dürür harmanda ol buğdayı kor saman görür. Tuttu rikâbın Ârifin nice Salâtin-i evvel, Kâmil olan Sultanı gör dervişi ol Sultân gör. Dervişi Hak yakmış iken anı yakan Sultâna bak, Hamam içinde dilberi görmez gözü külhân gör. Dedi ulular levn-i mâe levn-i enâ dır şüphesiz, Kana boyanmış göz hemin Nîl-ü Fırâtı kan görür. Ol dilberin Mehdî adı sükker durur halka tadı, Mısrî çeker bu mihneti ol râhatı Rahmân görür.