Halk İçre Bir Ayineyim

Halk içre bir âyîneyem herkes bakar bir ân görür Her ne görür kendi yüzün ger vahşı ger yaman görür Dedi ulular “levnu mâ levnu inâ”dan şübhesiz Kana boyanmış göz hemîn Nil ü Fırât’ı kan görür Şol câhil ü nâdânı gör örter Hak’ı inkâr eder Kâmil olanlar kâmilin her bir sözün bürhân görür Medh ile zemni âlemin kıymetde bir hardal değil Har o durur harmânda ol buğdayı kor saman görür Tutdu rikâbın ârifin nice selâtîn-i evvel Kâmil olan sultânı gör dervişi ol sultân görür Dervişi Hak yakmış iken anı yakan sultâna bak Hammâm içinde dilberi görmez gözü külhân görür Ol dilberin Mehdî adı sükker durur halka tadı Mısrî çeker bu mihneti ol râhat-ı Râhman görür