Halkı Alem Anın İçün

Halk-ı âlem anın içün azdılar Evliyâyı zâhir âdem sezdiler Evliyâ gönlü güneşden yücedir Münkirin gönlü karanlık gecedir Evliyânın gönlü dâim nûr olur Ehl-i inkâr gönlü Hakdan dûr olur Mustafâyı gördü kâfirler yakın Demediler Rahmeten-lilâlemîn Dediler ki bu beşer biz de beşer Bizceleyin bu dahî yeyüp içer Bilmediler cismi dahî nûr idi Sandılar kim kendilerden biriydi Gözleri a’mâ kaçan görür günü Geceyi gündüz sanır günü dünü Evliyâyı kim bilen bilmez özün Kendini görmez gören anlar yüzün Evliyâ gözündeki Hak’dır gören Evliyâ gönlündeki Hak’dır duran Hak ile tutar velîler tutduğun Hak ile eyler velîler etdiğin Evliyâlar Hak ile dâim durur Hak biledir kande kim anlar yürür Evliyâlardan görünür nûr-ı Hak Evliyâdan oku okursan sebak Dâima Seyyid Nizâm Oğlu’n Hudâ Evliyâdan etmesin bir ân cüdâ