Hamdi Bihad Dembedem

Hamd-i bî-had dem-be-dem ol mübdî-i eşyâye kim Hilkat-i imkân vücub-i zâtını îcâb eder Geh sevâd-i gird-bâd-ı kahrı hâk-i tîreyi Tûtiyâ-yi dide-i hur-şîd-i âlem-tâb eder Geh nüzûl-i katre-i bârâni ebr-i rahmeti Yer yüzünde sebze-i pejmürdeyi sîrâb eder Meyde muzmer eyleyip keyfiyyet-i tağyîr-i hâl Sîm-berler zülfünü can kaydına kullâb eder Câne hem elbette andandır bu isti’dâd kim Rağbet-i mahbûb ü beydâ-yi şarâb-i nâb eder Ola kim makbûl ede özr ü günâhım çün bilir Kim amel teklifîni cem’iyyet-i esbâb eder Fuzuli