Harabezar Bir Ülke

” Zulüm yağıyor ülkemin üstüne, Yağmurlar gibi Zulüm. Ve ihanetler yağıyor ülkemin bağrına, Ülkemin çiçekleri kırmızı, Güller açar, Filistin’de kan kokar Kuşlar uçar kanatsız, Ülkemde çocuklar yüzemez sularda, Derileri yüzülür, Yazamaz defterlere, defterleri dürülür. Ülkemde Zulüm, Ülkemde kahır, Ülkemde kan. Ah eriyip inleyen bir çığlıktır, her insan. Özgürlüğe aç, İnsanlığa aç, Merhamete aç, Şimdi ülken yaralanmış ürkek bir ceylan. Bu gün ülkemde hepimiz, Hınç ile, Hasret ile, Gözlerimiz ağlamaya hazırdır Ey kardeşlerim, Hüzünlüyüz, Öfkeliyiz, Çünkü biz; Mustazaf ümmetin yetim evlatlarıyız. ” Dolaştım beldeler gördüm şehirler Dermansız gönüller, dumansız evler Yakıyor vicdanı, seyret hüsranı Akmıyor nehirler , Kur’ansız evler insanlık ölmüş yığınlar hep cansız Kararan kalplerin çoğu imansız Seraplı sahralar sisli deryalar Eziyor insanı sönmüş hayalar Yıkılan namuslar sönen yuvalar Fesat saçıyor zehirli havalar Müşrik düzenleri gelin yıkalım insanlığı bu vahşetten kurtaralım Kararmış gönüller saçar dikenler imansız bedenler yüreksiz tenler Yollar katranlı kafalar dumanlı ihmanlı hayasız olmuş gezenler Nurlu inkılap doğdu şirk kalkacak Dünya nuruna huzura kavuşacak