Hatemül Enbiya

Bülbül hasret iken kırmızı güle Nice alametler geldi husule Saraylar yıkıldı bin yıllık şule Bir gecede söndü Seni duyunca. Hatem-ül Enbiya ey kutlu Ahmed Kainat uyandı Seni duyunca Sen ki alemlere rahmetsin rahmet Toprak suya kandı Seni duyunca. Şah-ı gülistanda açtıkça güller Koptu küfür bağı çözüldü diller Sana meftun olan aşık gönüller Üveys nara yandı Seni duyunca. Sensin gönüllerin gül şelalesi Rahmet pınarısın sevgi halesi Kisra’nın Kayser’in küfür kalesi Viraneye döndü Seni duyunca.