Hazer Kıl

Hazer kıl kırma kalbin kimsenin cânını incitme Esîr-i gurbet-i nâlân olan insânı incitme Tarîk-i aşkda bî-çâre-yi hicrânı incitme Sabır kıl her belâya hâne-yi Rahmân’ı incitme Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Elin çek meyl-i dünyâdan eğer âşık isen yâre Muhabbet câmını nûş et asıl Mansûr gibi dâre Misâfirsin felek bâğında bendin salma efkâre Düşersen bir belâya sabır kıl Mevlâ verir çâre Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Bulaşma çarh-ı dünyâya vücûdun pâk u tâhirken Güvenme mâl u mülk ü mansıbın efnâsı zâhirken Nic’oldu mâlı Kârûn’un felek bâğında vâfirken Nedir bu sendeki etvâr-ı derd gönlün misâfirken Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Hasîslikden elin çek sen cömerd ol kân-ı ihsân ol Konuşma câhil-i nâdân ile gel ehl-i irfân ol Hakîr ol âlem-i zâhirde sen ma’nâda sultân ol Karıncanın dahî hâlin gözet dehre Süleymân ol Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Ben insânım diyen insâna düşmez şâd u handânlık Düşen bî-çâreyi kaldırmadır âlemde insânlık Hakîkat ehlinin hâlidürür dâim perîşânlık Bir işi etme kim gelsin sana sonra peşîmânlık Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Ehl-i irfânım deyu her yerde bendin atma meydâna El elden belki üstündür ne lâzım uyma şeytâna Yakîn olmak dilersen Hazret-i Hallâk-ı ekvâna Cihânda tatlı dilli olması lâzımdır insâna Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Celîs-i meclis-i ehl-i hakîkat ol firâr etme Hevâ-yı nefsine tâbi’ olan yerde karâr etme Tekebbürlük eden insâna aslâ i’tibâr etme Sana cevr ü cefâ ederse bir kes inkisâr etme Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Vefâsı var mıdır gör kim sana bu çarh-ı devrânın Eser yeller yerinde hani ya “Taht-ı Süleymân”ın Yalınız adı kaldı âlem-i zâhirde Lokmân’ın Geçer bir lahzada rü’yâ misâli ömrü insânın Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Sana bir fâide yokdur bilirsin halkı gıybetden Gözün aç âlemi bir bir geçersin çeşm-i ibretden Zarar gördüm diyen gördün mü sen ehl-i mehabbetden Yeme kul hakkını korkar isen rûz-i kıyâmetden Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Hakîkat bahrinin gavvâsı ol terk-i mecâz eyle Çıkar hâ alma mazlûmun âhın seni i’tiraz ile Çekil “Semt-i Habîb”e ey gönül azm-i Hicâz ile Yüzün tut hâk-i pâyine hemen arz-ı niyâz ile Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Gönül âyinesin silmek gerekdir kalb-i âgâhe Muhabbet şemsi doğmuşken ne lâzım mihr ile mâhe Ne müşkil hâcetin varsa hemân arzeyle Allah‘e Der-i Mevlâ dururken bakma Lutfî başka dergâhe Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme