Hep Güzeller Arasında Buldu

Hep güzeller arasında buldu hüsnün çün revâc, Cem olup uşşak bir bir sana eyler ihtiyâc. Hüsn içinde bu ne şehliktir ki şâhân-ı cihân, Can verirler yoluna ya kande kaldı taht-ü tâc. Nice zahmetler çeküp üftâdeler vaslın umup, Akibet dermân yerine derdini kıldını ilâç. Ni’met-i vaslın atâ kılsan nola âşıklara, Hân-ı fazlından ne gider duysalar ger cümle âç. Ey Niyâzî iremessin ölmeyince vuslata, Adet oldur Yâr ilinde cân alurlar hüsne bâc.