Her Zaman Gönlüm

Her zamân gönlüm hevâ-yı menzil-i dilber ider N’ideyem anda irenler cümle terk-i ser ider Cân u dil terkin uranlar irişir cânânına Terk-i ser itmek gerek kim tâlib-i server ider Râhat olmaz bir kişi mâl u menâl ile velî Bulur âsâyiş her ol kim eşiğin pister ider Dimegil ‘âşık ana kim itmeye terk-i murâd ‘Âşık oldur her ne kim ma’şûk anı ister Gûş uran kerrûbîler ‘arşda ider cûş u hurûş Kudsîler yoksa Hayâlî şi’rini ezber ider