Hezar Kufl

Hezâr kufl der-i dilde gerçi câ eyler Kilîd-i ‘aşkı takeb kıl kamuyu “lâ” eyler Kasâvet itme eğer olsa dil katı pûlâd Ki ‘aşk saykalı mir`âtı pür-safâ eyler Ölüp mezara girip terk idende yârânı Ol mâr u mûru sana ‘aşk hoş-likâ eyler Bu kabr-i tende hem ol ‘aşk mûnis olsa sana Demâdem ol ne hayâlât-ı dilrübâ eyler Serâya cân virir ol ‘aşk u hâce ‘ıyş eyler Çü hâce hâk olur andan yine serâ eyler Eğerçi sûreti tahte’t-türâb olur hufte Zamîr-i âgehi hoş meyl-i Kibriyâ eyler O hâce gitdi bu sûret-perest olan gözden O cân gören göze tebdîl-i nev-kabâ eyler Cihâna hor nazar itme ki fânîdir bu cihân Bunu o cân-ı cihân ‘âlem-i bekâ eyler Lisân-ı kâl ile zikretme Hakk’ı ey Hakkı Ki ‘aşk-ı hâl ile hem zikr ü hem senâ eyler