Hiç Bilmezem Keşik Kimin

Hiç bilmezim keşik kimin, aramızda gezer ölüm, Alemi bostan eylemiş rayihanın keser ölüm. Alır yiğidi çağında, bülbülü ötmez bağında, Kimse komaz ocağında, yigitleri alır ölüm Bir nicenin belin büker, bir nicenin mülkün yıkar, Bir nicenin yaşın döker, var gücüyle üzer ölüm. Birinin alır kardaşın, revan döker gözü yaşın, Hiç onarmaz bağrı başın, hayır işten bezer ölüm. Yiğidi koca kılınca, komaz kendini bilince, Birini koyup gelince, gözlerini süzer ölüm. Alır yiğidi kocayı, yakar ananın içini, Kızların sarı saçını teneşirde çözer ölüm. Alır yiğidin alasın, divane eder anasın, Gelinlerin el kınasın topraklara karar ölüm. Alır yiğidin hasını, döker gözlerin yaşını, Mecnun eder anasını, yüreklerin yakar ölüm. Hani onun sevdik yari, kıl taatın arı yürü, Miskin Yunus söyler bunu, ejderhalar yutar ölüm.