Hiç Nedendir Bilmezem

Hiç nedendir bilmezem bu gönlümün sevdâsını Artırır gün geldiğince başımın gavgâsını Vâlih ü hayrân oluban kendözümden bî-haber Şimdiyi bilmez bu ‘aklım ne bile ferdâsını Her kişi görse sanır içim dışım hep ten durur Korkaram aklım yoğ iken sır aça perdesini Sırrımı sır eyledim bu vakta dek fâş olmadı Ba’dezân Allah bilir hâli nite olasını Kendimi ısmarladım her ne iderse Dost bilir Gönlümü jeng eyleye dilerse yuya pâsını Bu ‘acebdir dünyâ kavmi nîk-nâmın kanı dir Bilemezler taşa çaldum nâmûsum şîşesini Şemsiyâ cânı cihânı nidesin şimden girü Hırka idin şâl idin dervîşlerin pâlâsını