Hicran İle

Hicrân ile feryâd ü figan eyledi bülbül Gündüz-gece hiç gülmedi, hep inledi bülbül Geçmişti visalden ama n’olurdu ki sanki Gülden küçücük bir gülücük bekledi bülbül Heyhat ! ne tebessüm ne de bir tatlı teşekkür Feryâdına hep aksisadâ dinledi bülbül Neş’eyle şakırken güle şen-şakrak o âşık Son şarkıyı bir başka yanık söyledi bülbül Tâlî, bu defâ anladı, güllerde vefâ yok Gülden geçerek aşk-ı safâ özledi bülbül