Hicret

Bir Mekke sabahında Resul (sav) üzgün firâkında Ebu Bekir Sıddıkla Düştü hicret yoluna Ay doğdu Medine’ye Nurlandı kutlu belde Rahmet yağdı çöllere Bu kutlu hicret ile Açıldı bütün yollar Selama durdu dağlar Resulullah’ı aşk ile Bekliyordu Ensarlar Gözler ona süslendi Gönüller alevlendi Veda tepelerinden Taleal Bedru yükseldi Taleal- bedru aleynâ (Ay doğdu üzerimize) Min seniyyâti-il vedâ (Veda tepelerinden) Vecebe-ş-şükrü aleynâ (Şükür gerekti bizlere) Mâ deâ lillahi dâ (Allah’a davetinden)