Hümayı Dil Karar Etmez

Hümay-ı dil karar etmez Aceb-telvini var ancak Görenler Hakk cemâlini Su gibi bîkarar ancak “Tecellâ Rabbunel Mennân Lehû Fî Külli Yevmi Şân” Rümuzu eyleyen iz’an Meârif ehli yâr ancak Sivayı görse nâpeyda Huda etmek vücud ita Olub dil derdile şeydâ Mahalli iftihar ancak Görüb dostun cemâlini Murad eden visâlini Gider varlık cibâlini Demirden kûhisar ancak HÜDAYÎ feyzi akdesden Nasîb olursa cân u ten Olurdu her işi ahsen Kamuya ol medâr ancak