Hüseyin’e Can Ağlar

Nesl-i Resul şehid oldu, Kerbela hep kan ağlar. Âlemler figanla doldu, gül ağlar, gülistan ağlar. Âlemler figanla doldu, Fatıma kabirde ağlar. **** Sular çekilip kayboldu, çocuklar gül gibi soldu. Faruki’m hep ağlar oldu, yerle gök her zaman ağlar. **** O susuz, ıssız çöllerde, kimsesiz gurbet ellerde. Destan oldu gönüllerde, bu vahşete cihan ağlar. **** Matem tutar dağlar taşlar, akar gözler hep yaşlar. Figan eder uçan kuşlar, Hüseyin’e âşıklar ağlar. **** Katletmek nesl-i Resul’ü, koparmak o canı gülü. Farukim sever Resul’ü, gece gündüz yanar ağlar. **** Hüseyin nur-u Hüdadır, hem seyyid-i şühedadır. Ruhumuz ona fedadır, o cana tüm cihan ağlar. **** Faruki’yiz zikrederiz, Hüseyin’in izindeyiz. Ehlibeyt’in izindeyiz, o güle Faruki’m ağlar. **** Hüseyin’e yanmak için, ona âşık olan gelsin. Yezitleri yıkmak için, Ehlibeyt’i seven gelsin. Hüseyin’i seven gelsin, Fatıma’yı seven gelsin.