Hüzün

Sen gittin diye ashab ağladı ağlayan gözde pınar çağladı Gönüller yasta Sana ey Nebi Senin gidişin yürek dağladı Bilal’ler susmuş Sen yoksun diye kara bağlamış Mekke Medine Hüzün çökmüştü tüm sahabeye hem Ebubekir hem de Ömer’e Hattab Ömer’e Osman ağlıyor hep köşelerde yollara bakar gelirsin diye gelirsin diye Ali de ağlar Sen yoksun diye hüzünle bakar Mekke Medine Ali de ağlar Sen yoksun diye hüzünle bakar Hasan’la Hüseyin’e ehl-i beytine