İbrahim

İbrahim, içimdeki putları devir Elindeki baltayla Kırılan putların yerine Yenilerini koyan kim **** Güneş buzdan evimi yıktı Koca buzlar düştü Putların boyunları kırıldı İbrahim, güneşi evime sokan kim **** Hazana durmuş bahçelerin Solgun aydınlığında gül Düşmüş çilelerin son yaprağı da Kucağına gül **** Bin Nemrut yüklendi omuzlarına Bir Nemrut’un ocağını Bin uşakla harlasalar ateşi Yine dönüşür İbrahim’e gül **** Yanmaktadır, yakılmaktadır Kor olmuştur yürekler Yeter ihya için bir selamın Bağdat ile Şam’a gül