İhsan Eyle Ya Rahman

Amân Allahım amân Hükmündedir kün fe kân Göster bana bir dermân İhsân eyle yâ Rahmân Mahfî değil noksânım Hep âşikâr isyânım Suçlu kula gufrânım İhsân eyle yâ Rahmân Tevhîdi arayup bulan Dü cihândan el yuyan Gözüme idüp ‘ıyân İhsân eyle yâ Rahmân Geçüp cümle menâzil Hakk katında var yazıl Mevtim olıcak nâzil İhsân eyle yâ Rahmân Seni cândan sevenler Bin cân virdi erenler Doğru yolu soranlar İhsân eyle yâ Rahmân Tevhîd iden hakkânî Raûfî’nin öz cânı Tekmîl olur noksânı İhsân eyle yâ Rahmân