İki Alem Onundur

İki âlem anundur kim gözüne Hak ayân oldu Hakkı gördü Hakkı bildi Hakk’a kim bî-gümân oldu Eger Mûsâ gibi gelmek tecellî görmek istersen Nazar kıl yüzüne gör kim iki âlem eyân oldu Ta âla’llâh ne zîbâsan ki hüsnün devri bâgında Kaşunla kirpügün zülfün yüzünde gülistân oldu Kıyâmet kopdu hüsnünden yedi iklîme yayıldı Senin kadd-ü kıyâmından bugün âhir zamân oldu Çelîpâ zülf ü hâlinden saçın Leylî durur ammâ İrişdi âyet-i “Fânzur” adı Nûr u Dühân oldu Nigârın la line her dem döker şehd üstüne şekker Velî gâfil ne bilsin kim neden şîrîn-dehân oldu Mekâna sığmadı zâtın ezeldendir bidâyâtın Nesîmî’nin bu ma‘nîden mekânı lâ-mekân oldu