İnsan Nasıl Ümitsiz Yaşar

Bir sonsuz hayale rüyaya dalar Güneşle beraber batar aynalar Ardından eser bir serince rüzgar Canlanır tek tek eski hatıralar Hepsi de emanet birer yâdigâr Beklersin sabahı aydınlık fecir Ruha inşirah veren tesellidir Önümüz bahar ufuktan bellidir Bir bahar ki ne çok hayali var İnsan nasıl nasıl ümitsiz yaşar