İnsan Olmazsa Kişi

İnsan olmazsa kişi Zordur mahşerde işi Kara libâs giyer de Önüne düşer başı… Poşet peşinde koşar Kuyruk sallayıp yaşar, Siyer, toprağa işer Çakal olur adaşı. Dünyadan amâ gider Semerle dama gider Fırsatı güme gider Derler ki git yük taşı Ta baştan beri sakar Kâmillere yan bakar Gülzâr içre olur har Serseri doğmuş şaşı Hırlayıp havlar, süser Konuşur, zehir kusar Gürleyip asar keser Yal olur anın aşı Görse korkar Zebânî Dili bir karış yani Ondan temizdir cânî Kös çalar gözü kaşı Mustafa sır verme çok Mahşer ne anlayan yok Bil öğüde karnı tok Mahlukun ayakdaşı