İsrafil Suru Vura

İsrafil suru vura, yeryüzü değşirile, Harap ola berr ve bahr, çarkıfelek bozula. Kimse varmaya bunda, cümlesi vara onda, O padişah önünde hak terazi kurula. Ayan ola cümle iş, kurtulmaya yad biliş, Gel falan oğlu filan, her bir kula çağrıla. Cümle halayık dura, yeryüzün dolu tuta, Hükmeyleye Padişah, mahşere dek sürüle. Kopa kıyamet hevli, ikinci nefha ile, Üçüncü nefha içinde, yerler yüzü yarıla. Bağlana bin bin sunuf, aşıka yok havf ve hayf, Yarın mahşer gününde, tek tek hesap sorula. Yunus var hazırlık eyle, yol korkulu key anla, Gökren katran denizi, kıldan sırat gerile.