İster İsen Cihanda

İster isen cihânda bir hoşlukla geçmek Geldikde ol cihânda kevser şarâbın içmek Sıdk ile eyle tasdîk birliğine Hudâ’nın İki ona denilmez gitsin gider gümânın Halk dirlik ile… hiç koma halk elden Tâ kim halâs olasın filcümle yitlü dilden Kahreyleye nefsi dâim Tevhîd ü ibâdetle Yoluna Hakk’a tâbi olaydı tâatle Ululara elinden geldikçe eyle hizmet Kiçilere dahi kıl cân ü dil ile şefkat Dostlara ver nasîhat düşmanlara halîm ol İki cihânda korkma her nesneden selîm ol Seyyidlere muhib ol Evlâd-ı Mustafâ’dır Onları kim ki sevmez tâatleri hebâdır Âlimlere tevâzû eyler isen begâyet Buldun hele mukarrer her nesneden selâmet Câhillere söyleme zâid yere hatâdır Dervîşlere nesnecik ver varise atâdır Her kim Nizâm Oğlu’nun bu sözlerin başarsa Aslâ zevâl olmaya bin yıl dahî yaşarsa