İtme Ey Nefsim

İtme ey nefsim gurûr bu şöhrete gûş it sözü Mekr-i Cebbâr’ı gönülden hem çıkarma aç gözü Sıdk u ihlâs ile istiğfârı çok eyle hemân Zikre meşgûl ol beher dem geceye kat gündüzü ‘İlm ü a’mâl çokluğuna bakuban ‘ucb eyleme Kendini bil cümle halkın ahkarı hem a’cezi Niceler şart ile kulluk etmiş iken Tanrı’ya Gitdiler İblîs izine şaşırup doğru izi Kıl hazer Kuddûsîyâ ‘ucb u gurûrdan dâimâ Zâhiri ta’mîri terk it kılagör sâfî özü