Kabristan

Kabristana vardım bir akşamüstü gökyüzü karanlık, toprak karanlık Nefsim tozpembe, hayata küstü içim daraldı, ruhum daraldı Kiminin hayali, kiminin düşü vardı muhakkak fani dünyada Şimdi bembeyaz kefen örtüsü bedenler çürümüş toprak altında **** Her şey yalan olmuş ecel gelince ne süsü kalmış, ne cazibesi Yalnızlık çökmüş eş dost gidince kalmamış kimsenin hiçbir kimsesi Kiminin hayali, kiminin düşü vardı muhakkak fani dünyada Şimdi bembeyaz kefen örtüsü bedenler çürümüş toprak altında