Kalbinde Nefsi Natıkayı Bil

Kalbinde nefs-i nâtıkayı bil lübb-i lübâb Vîrâne içre genc misâli itmiş ihticâb Ser-çeşme-i vücûdun odur kendin onu bil Zîrâ bu benlik ondan olur lem’a-i serâb Bahr-i hayât-ı cümledir nefs-i nâtıka İnsan hakikati ona hoş eyler intisâb Fi’li kemâl-i hikmet vü kavli savâb-ı sırf Hubbu vefâ-yı dâim ü hüsnü hayat-ı nâb Bu cism ü cân ‘akl u dil ü his kusûrudur Sen lübbe var miyânda kusûr olmasın hicâb Mi’râc-ı vasl-ı nâtıkayı dilde kıl taleb Yoksa misâl-i dîv yakar cismi her şihab Ey Hakkı Hakk’ı bildi o kim bildi nefsini Kalmaz o cânda zahmeti taklîd-i şeyh ü şâb