Kapında Dilenciyim

Hazreti Âdem gibi cennetten kovulan ben olaydım, Hazreti Nuh gibi ailemi arkamda bırakaydım Hazreti İbrahim gibi ateşlere atılaydım, Yeter ki razı ol bu biçareden. Hz. Yusuf gibi dipsiz kuyuya atılaydım, Hz. Musa gibi öz yurdumdan kovulaydım. Hz. Yakup gibi ağlamaktan âmâ olaydım. Yeter ki razı ol bu biçareden. Hz. Eyyub gibi hastalanaydım, Hz. Zekeriyya gibi doğranaydım. Hz. İsa gibi toplumdan dışlanaydım. Yeter ki razı ol bu biçareden. Hz. İsmail gibi kurbanlar olaydım. Hz. Yunus gibi denizlere atılaydım. Hz. Muhammed(a.s.) gibi aşkınla yanaydım. Yeter ki razı ol bu biçareden. Kaldıramam aslında hiçbir Peygamberin yükünü. O an içimden geleni yazdım. Sen de biliyorsun ki bu kulunu kapında affını bekleyen bir dilenci yaptın. Ne mutlu ki dilenciyim kapında. Hükümdarlığı değişmem verdiği şu anki tada. Dilencilik en büyük onurdur aslında. Bu biçareyi unutmadın kul yaptın. Ben benden bile razı değilken sen tek umudumsun razı ol bu biçareden Düşüncemde sen varlığımda sen bu kulun başka ilâhı yok ki gitsin peşinden.