Katlansan Dostun Kahrına

Katlansan dostun kahrına İlm-i hikmet öğretirler Dalar isen aşk bahrına Âşık edip söyletirler Benlik dağını yıkarlar Gönlünü içten yakarlar Sen yanar iken bakarlar Gözlerini ağlatırlar Katarlar damlanı nehre Tez ulaştırırlar bahre Mevcini vurarak sahre Cezbe ile çağlatırlar Alırlar dilden sözünü Silerler cümle bezeni Bağlarlar dosta özünü İlmeği aşk bağlatırlar Seçmez isen Hakk’ı bâtıl Oldu ise nefsin âtıl Tez aşkın yoluna katıl Ölü isen sağaltırlar Aşka seni bir seçseler Eğnine hulle biçseler Canına nazar kılsalar Bil azını çoğaltırlar Sıddık eyleyip sözünü Açarlar gönül gözünü Hakk’a verdiğin sözünü Yunûsî hatırlatırlar