Kim Seni Buldu

Nice terk etsin aşkı şol âşık, Ana karşı sen mehlikâ düştü. Vechini görsem dağılır aklım, Zülfün ona çün muktedâ düştü. Kim seni buldu kendi yok oldu, Vaslına ey dost can bahâ düştü. Aşka, uşşâkın dâvet etmişsin, Can kulağına ol sadâ düştü. Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda, Zerre komadı hep bekâ düştü. Çün sana gönlüm mübtelâ düştü, Derd ü gam bana âşinâ düştü. Zühd ü takvâya yâr idim evvel, Aşkla benden hep cüdâ düştü. Kim seni buldu kendi yok oldu, Vaslına ey dost can bahâ düştü. Aşka, uşşâkın dâvet etmişsin, Can kulağına ol sadâ düştü. Vâiz eder gel aşkı terk eyle, Nideyim sabrım bî-vefâ düştü Kim seni buldu kendi yok oldu, Vaslına ey dost can bahâ düştü. Aşka, uşşâkın dâvet etmişsin, Can kulağına ol sadâ düştü. Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda, Zerre komadı hep bekâ düştü.