Kimse Döymez Bu Nazara

Kimse döymez bu nazara, aşk ile kim pençe vura, Bu nazara karşı duran hanumanın garka vere. Çün elini aşka vura, aşk okuna kimdir dura, Gökyüzünde melaiki aşk onu indirdi yere. Gör Harut Marut ne idi, Hazret’te ferişte idi, Nasibin aşka aldırıp makamın Zühre’ye vere. Abdestimiz, namazımız, doğruluktur taatımız. Aşk ile bağladık kamet, safımızı kim ayıra? Mescid medrese olduğu, pak cemaat kılındığı. Halayık saf saf durduğu, aşk şükranesidir zira. İçimde yanar aşk odu, gönlümde onun hasadı, Aşk odunun tütününden Yunus’un benzi sarara.