Kırıp Bin Pare Eden Şişeyi Kalbi Celalindir

Kırıp bin pâre eden şişe‐i kalbi celâlindir, Yine her pâresinden görünen rûy‐ı cemâlindir. Anınçün tığını çeşmin demâdem eksik etmez kim, Yorulup yolda kalmaya o kim azm‐i visâlindir. Nicesi baksun etrâfa ya ahkâfa yahut Kâf’a, Şu Anka kim anın gönlü nazargâh‐ı hayâlindir. Bulunmaz lâ‐mekânîdir bilinmez bî‐nişânîdir Hemin ancak sana kuldur senin ehl‐i iyâlindir. Dağıldı “mim” ü “sad” ü “ra” (Mısrî) bozuldu nispet‐i suğrâ, Benim bu nispetim şimdi ne mâhındır, ne sâlindir.