Kırmızı Gül

Kırmızı gül kızarıyor yaprağına Hak yazıyor Kullar gaflet ededursun o Rahman’ı zikrediyor Kırmızı gül sallanıyor yaradana nazlanıyor Kullar günahtan çekinmez o Rahman’dan utanıyor Kırmızı gül sevdalıdır duruşu hoş edalıdır Kullar kalbi karalamış o gönlünden yaralıdır Kırmızı gül eğer başı akar gövdesine yaşı Kullar kaçar kanaatten o eritir dağı taşı