Kızıl Geyik

Ben kızıl geyiğim dağlar yurdumdu Serin pınarlarda gönlüm duruldu Bir gün yer sarsıldı gökler vuruldu Savaş denilen şey bu mudur ola Ateşle birlikte başlamış ola Kuşlar ötmez oldu o kara günde Cır cır böcekleri sustu güzünde Marallar dolaşmaz oldu çimende Savaş dediğiniz bu mudur ola Tabiat payını aldımı ola Kaplumbağa gezer çalı dibinde Top sesini duyar uzak tepede Saklanır kabuğa donar içinde Savaş dediğiniz bu mudur ola Canlıya merhamet kalır mı ola Minik bir karınca yuva yapınca Kimse dokunmaz Allah’tan korkunca Yerle yeksan edip savaş yıkınca Savaş dediğiniz bu mudur ola Karınca yuvası yıkar mı ola Kartal süzülürdü kaz dağlarında Kanadı değerdi bulutlara da Duman çöktü bir gün güzel yurda Savaş dediğiniz bu mudur ola Özgürü zincire vurur mu ola Ne canlı kaldı ne eski düzenim Ağaçlar devrildi yandı ciğerim İnsanlar düşerken gördü gözlerim Savaş dediğiniz bu mudur ola Canlıyı canından eder mi ola Ben kızıl geyiğim şahidim buna Savaş ateştir düşer her bir cana Merhamet yakışır ancak insana Savaş dediğiniz son bulur ola Barış yeryüzüne doğar mı ola