Marmara

Ne güzeldi depremden önceki manzara şair bile dalıp giderdi zaman zaman Öykülerde şiirde beyitlerde kalan ne güzeldi depremden önceki manzara Şimdi karalar bağlamışsın başına ah bir derman olabilsem kanayan yarana Ağıtlar yaksam allı gelinlerin yazmasına asrın felaketi yazacağım toplu mezar taşına İsyan etmek isyan etmek artık neyimize binlerce çığlık yükseliyor kulak verin sesimize Marmara haykırıyor sahip çıkın hepimize medeniyet sınıfta kaldı çalışmamış ki dersine Yara derin yara derin ta derine işlemiş beklenmeyen felaket korkulan başa gelmiş Zengin fakir birbirine kenetlenmiş çekeceksin Marmara bu senin çilenmiş. Ne hayaller söndü o gece imdat sesleri kesilmedi günlerce Binlerce can can verdi sessizce deprem gönlümüzü yıktı milletçe Ardında binlerce dul yetim bıraktın bahçende kırmızı gül kara kışa çattın Gönül bağımıza ateşle yaktın Marmara neden bizleri öksüz bıraktın.